ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും മിടുക്കനായ കുട്ടിയായിരുന്നു. ഏത് കണക്കും അവൻ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് പരിഹരിക്കും. അവന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയെ എല്ലാവരും പ്രശംസിച്ചു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വലിയ മത്സരമുണ്ടായി. വിജയിക്ക് ഒരു സ്വർണ്ണനാണയമാണ് സമ്മാനം. അർജുൻ ആ മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചു. എന്നാൽ, ആ സ്വർണ്ണനാണയം കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അത്യാഗ്രഹം ഉണർന്നു. 'ഇതുകൊണ്ട് മാത്രം എനിക്ക് മതിയോ? എനിക്ക് ഇതിലും കൂടുതൽ വേണം,' അവൻ ചിന്തിച്ചു.
അടുത്തുള്ള ഒരു മേളയിൽ കളികൾ നടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ കബളിപ്പിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. മറ്റുള്ള കുട്ടികളുടെ കയ്യിലുള്ള സാധനങ്ങൾ തന്ത്രപൂർവ്വം തട്ടിയെടുക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ ബുദ്ധി അവനെ ചതിക്കാനാണ് സഹായിച്ചത്. എന്നാൽ, അവന്റെ ഈ ചതി എല്ലാവരും കണ്ടുപിടിച്ചു. ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്നവർ അവനെ ശാസിച്ചു. അറിവുള്ളവൻ എന്ന് എല്ലാവരും കരുതിയ അർജുൻ, തന്റെ അത്യാഗ്രഹം കാരണം എല്ലാവരുടെയും പരിഹാസപാത്രമായി മാറി. അറിവ് ഉണ്ടെങ്കിലും അത് നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് വെറുതെയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
