ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಚತುರನಾಗಿದ್ದನು ಆದರೆ ತಪ್ಪು ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುವ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ರೋಹನ್ಗೆ ಒಂದು ಚೀಲ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿದ್ದವು!
'ಆರ್ಯನ್, ಇದನ್ನು ನಾವು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ತಗೊಂಡು ಹೋಗೋಣ!' ಎಂದು ರೋಹನ್ ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್, 'ಇದು ನಮ್ಮದಲ್ಲ, ಇದನ್ನು ತರುವುದು ತಪ್ಪು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ರೋಹನ್ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಆ ಚೀಲವನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.
ಆದರೆ ಅಂದಿನಿಂದ ರೋಹನ್ಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು ಮತ್ತು ಭಯ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಅವನ ದೇಹವೇ ಅವನಿಗೆ ಸಾಥ್ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಅನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ತುಂಬಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದನು. ಅವನು ಆ ಚೀಲವನ್ನು ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.
ರೋಹನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ, ಚೀಲವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ಮತ್ತು ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮಾಯವಾದವು. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.
