ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ತಾತ ಬಹಳ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಈ ಹಬ್ಬದ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ಹಳ್ಳಿಯ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಲು ಪಂಚಾಯಿತಿಯವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ತಾತನಿಗೆ ಕೇಳಿದನು, "ತಾತಾ, ಆ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಿದರೆ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭ ಮತ್ತು ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?"
ತಾತ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, "ಅರ್ಜುನ್, ಒಂದು ಜೀವವನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ ಸಿಗುವ ಲಾಭ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಅಂತಹ ಕಾರ್ಯವು ಅಪಮಾನದ ವಿಷಯ. ಜೀವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮ. ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಂದು ಪಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯತನವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ ತರುತ್ತದೆ."
ತಾತನ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಬಲಿ ನೀಡುವ ಬದಲಿಗೆ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತನು: ಪ್ರಾಣಿ ಹಿಂಸೆಯ ಮೂಲಕ ಸಿಗುವ ಯಾವುದೇ ಫಲವೂ ನಿಜವಾದ ಒಳ್ಳೆಯತನವಲ್ಲ.
