ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯ ಹಿಂದೆ ಏನೋ ಒಂದು ಅತೀವವಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅಜಯ್ ನೋಡಿದನು. 'ತಾತಾ, ನೋಡಿ! ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ವಜ್ರ!' ಅಜಯ್ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಕೂಗಿದನು.
ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ತಾತ ನಗುತ್ತಾ, 'ಅಜಯ್, ಅದು ವಜ್ರ ಎಂದು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಡ. ಅದರ ನಿಜವಾದ ರೂಪವೇನು ಎಂದು ನೋಡೋಣ ಬನ್ನಿ' ಎಂದರು. ಅವರು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಿಂಚುವ ವಸ್ತು ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಾಜಿನ ಚೂರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಿತು. ಅಜಯ್ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿരാಶನಾದನು.
ತಾತ ಅಜಯ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ, 'ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ನೋಡಲು ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಲಿ ಅಥವಾ ಬೆಲೆಬಾಳುವಂತೆ ಕಾಣಲಿ, ಅದರ ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅಜಯ್ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ನಂಬದೆ, ಅದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.