മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലൻ തന്റെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ഒരു വലിയ പാറയുടെ ഇടയിൽ എന്തോ ഒന്ന് തിളങ്ങുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. 'മുത്തച്ഛാ, നോക്കൂ! ഒരു വലിയ വജ്രം!' അർജുൻ ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
മുത്തച്ഛൻ ശാന്തനായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, അത് വജ്രമാണെന്ന് ഉടനെ വിശ്വസിക്കരുത്. നമുക്ക് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം നോക്കാം.' അവർ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ, സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി തിളങ്ങുന്ന ആ വസ്തു വെറുമൊരു ചില്ല് കഷ്ണം മാത്രമാണെന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി. അത് കണ്ടപ്പോൾ അർജുന് ചെറിയ വിഷമം തോന്നി.
മുത്തച്ഛൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'ഒരു വസ്തു എത്ര ഭംഗിയുള്ളതായി തോന്നിയാലും, അത് എങ്ങനെയൊക്കെ കാണപ്പെട്ടാലും, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സത്യം എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ബുദ്ധി.' അന്നുമുതൽ, അർജുൻ ഒരു കാര്യത്തെയും കാണുന്നതനുസരിച്ച് വിശ്വസിക്കാതെ, അതിന്റെ സത്യം എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ശീലിച്ചു.
