ನೀಲಗಿರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಕೈಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಆ ಬಟ್ಟೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು. 'ಈ ಬಟ್ಟೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!' ಎಂದು ಅವಳು ಅಂದುಕೊಂಡಳು.
ಅಂದಿನಿಂದ ಕವಿನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಆ ಬಟ್ಟೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದನ್ನೂ ಮರೆತಿದ್ದಳು. ಆ ಆಸೆಯು ಅವಳನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅವಳ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತು. ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವಳ ಅಜ್ಜ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು, 'ಕವಿನಿ, ಆಸೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮಾಯೆ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿ, ನಮ್ಮ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆಸೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನೇ ವಂಚಿಸುತ್ತದೆ.'
ಕವಿನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಆ ಬಟ್ಟೆಗಿಂತ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅವಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಡಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬಾಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾಳೆ.
