ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಮತ್ತು ರಘು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಅದೃಷ್ಟ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲದಿಂದ ಸೋಮುವಿನ ಬೆಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾದವು. ಆ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಕುಗ್ಗಿಹೋದನು. 'ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ?' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ, ಅವನು ಸಿಟ್ಟಿನ ಸ್ವಭಾವದವನಾದನು ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದನು. ಕಷ್ಟಗಳು ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಂದಗೊಳಿಸಿದವು.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ರಘು ಸಮೃದ್ಧ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೊಲಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಸಿರಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ರಘು ಆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅಹಂಕಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತನ್ನ ಸುಖದ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಹೊಸ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡತೊಡಗಿದನು. ಅವನ ಸುಖವು ಅವನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
ಕಾಲ ಉರುಳಿದಂತೆ, ಸೋಮು ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡನು. ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ರಘುವಿನ ಜ್ಞಾನವು ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯ ಏಳಿಗೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಯಿತು. ಕಾಲವು ಮನುಷ್ಯನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
