ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದರು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ಆದರೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಹಾದಿಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾದವು.
ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಓದುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನು ದಿನವಿಡೀ ಶ್ರಮಿಸಿದರೂ, ಅವನ ಸಂಪತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಇತ್ತು.
ಆದರೆ ರೋಹನ್ ಅರಿವಿನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬೆಳೆದವನು. ಅವನಿಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅವನ ಈ ಜ್ಞಾನದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸನಾಗಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಬೆಳೆದನು. ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಎರಡೂ ಲಭಿಸಿತು.
ಒಂದು ದಿನ ಅಜಯ್ ಬೇಸರದಿಂದ ಕೇಳಿದನು, "ರೋಹನ್, ನಾವು ಒಂದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು, ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ?"
ರೋಹನ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ಗೆಳೆಯಾ, ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಖ್ಯವೇ ಹೊರತು, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು."
ಅಜಯ್ ಈ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು.
