ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും രോഹൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഒരേ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചു, ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ വളർന്നു. എന്നാൽ വളർന്നപ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതം രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ദിശകളിലേക്ക് മാറി.
അർജുൻ കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു യുവാവായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് പഠനത്തിൽ വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ ചെറിയ കടയിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവൻ രാപ്പകൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തെങ്കിലും, അവന്റെ വരുമാനം വളരെ പരിമിതമായിരുന്നു.
എന്നാൽ രോഹൻ അറിവിനോട് വലിയ താൽപ്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ഈ ജ്ഞാനശക്തി കാരണം അവൻ ഒരു വലിയ പണ്ഡിതനായും പിന്നീട് ഒരു പ്രശസ്തനായ അധ്യാപകനായും മാറി. അറിവിനോടൊപ്പം വലിയ സമ്പത്തും ബഹുമാനവും അവന് ലഭിച്ചു.
ഒരു ദിവസം അർജുൻ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു, "രോഹൻ, നമ്മൾ ഒരേ സാഹചര്യത്തിൽ വളർന്നവരല്ലേ? പിന്നെന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം ഇത്ര വ്യത്യസ്തമാകുന്നത്?"
രോഹൻ ശാന്തനായി മറുപടി പറഞ്ഞു, "സുഹൃത്തേ, നമ്മുടെ പരിശ്രമം പ്രധാനമാണ്, പക്ഷേ പ്രകൃതിക്ക് അതിന്റേതായ ഒരു രീതിയുണ്ട്. ചിലർക്ക് സമ്പത്ത് ലഭിക്കാനും ചിലർക്ക് അറിവ് ലഭിക്കാനും വിധി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുമായി നമ്മെ താരതമ്യം ചെയ്യാതെ നമ്മുടെ കടമകൾ ഭംഗിയായി ചെയ്യുക എന്നതാണ് പ്രധാനം."
അർജുൻ ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കി. മറ്റുള്ളവരുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ച്, അവൻ തന്റെ ജോലി സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
