ಸುಂದರವಾದ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರನಿದ್ದನು. ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನಾಗಲು ಯಾವ ಗುಣಗಳು ಬೇಕು ಎಂದು ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಿತು. ಪಕ್ಕದ ದೇಶದ ಸೈನಿಕರು ರಾಜ್ಯದ ನದಿಯ ಹರಿವನ್ನು ತಡೆದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಮೊದಲು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದನು, ಶತ್ರುಗಳ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಜನರಿಗಾಗಿ ನಿಂತನು (ಅಂಜಾಮೈ/ಧೈರ್ಯ).
ನದಿ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಜನರು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಖಜಾನೆಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಹಂಚಿದನು (ಈಗೈ/ದಾನ).
ಕೇವಲ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಅರ್ಜುನ್, ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಲು ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು (ಅರಿವು/ಬುದ್ಧಿ).
ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಅವನು ಸುಸ್ತಾಗದೆ, ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು (ಅರಿವೂಕ್ಕಂ/ಪರಿಶ್ರಮ).
ಅರ್ಜುನನ ಈ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಜನರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರಾಜನೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
