ಸೋಲಾಪುರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕದಿರ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಜೀವಿ. ಒಮ್ಮೆ ಆ ನಾಡಿನ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೀಜಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಕದಿರ್ ಮೊದಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದನು (ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು). ಬೆಳೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಕೋಠಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟನು (சேರಿಸುವುದು). ಒಂದು ಬಾರಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ, ಕದಿರು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡನು (ರಕ್ಷಿಸುವುದು). ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಗ್ರಾಮದ ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರದ ತೊಂದರೆಯಾದಾಗ, ಅವನು ಆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಬಡವರಿಗೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಟ್ಟನು (ಹಂಚುವುದು).
ಕದಿರಿನ ಈ ವಿವೇಕವನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜನು ಮಾರುಹೋದನು. ಕೇವಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿದ ರಾಜನು ಕದಿರನ್ನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು.
