முன்னொரு காலத்தில், சோழபுரமென்னும் அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் அவனிடம் செல்வம் இல்லை. ஒருமுறை அந்த ஊரின் மன்னர் விக்கிரமன் ஒரு போட்டி வைத்தார். 'யார் சிறந்த நிர்வாகி என்று பார்ப்போம்' என்று கூறி, ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு மூட்டை விதைகளையும், ஒரு சிறிய நிலத்தையும் வழங்கினார்.
கதிர் முதலில் அந்த விதைகளைச் சரியாகத் தேர்ந்தெடுத்து, தரமான மண்ணில் நட்டான் (இயற்றல்). மழைக்காலங்களில் அவன் அந்தத் தோட்டத்தைப் பராமரித்து, விளைச்சலைச் சேமித்து வைத்தான் (ஈட்டல்). ஒருமுறை கடும் புயல் வந்தபோது, அவன் சேமித்து வைத்திருந்த பயிர்கள் சேதமடையாமல் பாதுகாத்தான் (காத்தல்). இறுதியில், அறுவடை செய்த தானியங்களை ஊரில் உள்ள ஏழைகளுக்கும், தேவைப்படுபவர்களுக்கும் சரியான முறையில் பிரித்து வழங்கினான் (வகுத்தல்).
மன்னர் விக்கிரமன் கதிரின் திறமையைக் கண்டு வியந்து, அவனைத் தனது அமைச்சராக நியமித்தார். வெறும் பணம் சம்பாதிப்பது மட்டும் ஒரு தலைவனுக்குத் தகுதியல்ல, அதைச் சேமிப்பதும், பாதுகாப்பதும், சரியான இடத்தில் பயன்படுத்துவதும் தான் உண்மையான வெற்றி என்பதை கதிர் நிரூபித்தான்.
