ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚೋಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜ್ಯದ ಏಳಿಗೆಗೆ ನಂಬಿಕಸ್ತ ಮಂತ್ರಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅವನು ಕಧೀರ್, ಮಾರನ್ ಮತ್ತು ಇಲಂಗೋ ಎಂಬ ಮೂವರು ಯುವಕರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದನು.
ಮೊದಲಿಗೆ, ರಾಜನು ಕಧೀರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದನು. ಕಧೀರ್ ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಹಣದ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಹೇಳಿದಾಗ, ಕಧೀರ್ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ túiಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡನು. ಅವನ ದುರಾಸೆಯನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜನು ನಿರಾಶನಾದನು.
ನಂತರ ಮಾರನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದನು. ಮಾರನ್ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸುಖ-ಸೌಕರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಮೋಹವಿತ್ತು. ಅರಮನೆಯ ಹಬ್ಬಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮರೆತು ಕೇವಲ ವಿಲಾಸಿ ಜೀವನವನ್ನು ಸವಿಯುವಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ಮಂತ್ರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗದು ಎಂದು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಇಲಂಗೋನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದನು. ಇಲಂಗೋ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಾಯಿತು, ಇದರಿಂದ ಇಲಂಗೋನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಯಿತು. ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಓಡಿಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಸಾವಿನ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.
ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಇಲಂಗೋನನ್ನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಇಲಂಗೋನ ಸದ್ಗುಣಗಳು, ಹಣದ ಮೇಲಿನ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಸುಖದ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸಾವು ಎದುರಾದರೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಇರುವ ಗುಣ ರಾಜನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿದವು.
