ಸೋಲಪುರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರ ಮಾರನ್ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಮಾರನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರಾದ ಸೋಮು ಮತ್ತು ರವಿ ಇದ್ದರು. ಸೋಮು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ರವಿ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಯುವಕನಾಗಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ ರಾಜ್ಯದ ಧಾನ್ಯದ ದಾಸ್ತಾನಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಾಯಿತು. ಸೋಮು ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕತೆಯನ್ನು ನೆಪವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, 'ಮಾರನ್, ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಂಬಂಧಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು' ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಮಾರನ್ ಕೇವಲ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ಮಾರನ್ ರವಿ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕರೆಸಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿದನು. ರವಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು, ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವಾದ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ತೋರಿಸಿದನು. ರವಿಯ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಮಾರನ್, ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಸಂಬಂಧಿಕತೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗೌರವ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇತರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಮಾರನ್ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರ ಅರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗೌರವ ನೀಡಿದನು.
