സോളപുര എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് இளരാജകുമാരൻ മാരാൻ ഭരണം നടത്തിവന്നു. കൊട്ടാരത്തിൽ നിരവധി പേർ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു, അതിൽ മാരാന്റെ ബന്ധുക്കളായ സോമുവും രവിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സോമു എപ്പോഴും തന്റെ ബന്ധുത്വം ഉപയോഗിച്ച് പ്രത്യേക പരിഗണന ലഭിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ജോലിയിൽ അവൻ വലിയ ശ്രദ്ധ കാണിച്ചിരുന്നില്ല.
രവി വളരെ ശാന്തനും കഠിനാധ്വാനിയുമായ ഒരു യുവാവായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ രാജ്യത്തെ ധാന്യശേഖരത്തിന്റെ കണക്കുകളിൽ വലിയൊരു പിശക് കണ്ടെത്തി. സോമു തന്റെ ബന്ധുത്വം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മാരാനോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. 'മാരാൻ, ഞാൻ നിന്റെ ബന്ധുവല്ലേ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ' എന്ന് അവൻ അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ മാരാൻ സോമുവിന്റെ ബന്ധത്തെ മാത്രം നോക്കിയില്ല.
മാരാൻ രവിയെയും മറ്റ് ജീവനക്കാരെയും വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു. രവി തന്റെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി കൃത്യമായ കണക്കുകൾ തയ്യാറാക്കി സമർപ്പിച്ചു. രവിയുടെ കഴിവും സത്യസന്ധതയും കണ്ട മാരാൻ അവനെ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തി. ബന്ധുത്വം കൊണ്ട് മാത്രം ബഹുമാനം ലഭിക്കില്ലെന്നും, കഴിവും സത്യസന്ധതയും വേണമെന്നും മറ്റ് ബന്ധുക്കളും മനസ്സിലാക്കി. മാരാൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളെ അകറ്റിനിർത്തിയില്ല, പക്ഷേ അവർക്ക് നൽകുന്ന പരിഗണന അവരുടെ യോഗ്യത അനുസരിച്ചായിരുന്നു.
