சோழபுரமென்னும் ஒரு அழகான கிராமத்தில், இளவரசன் மாறன் ஆட்சி செய்து வந்தான். அவனது அரண்மனையில் பலரும் வேலை செய்து வந்தனர். அதில் அவனது நெருங்கிய உறவினர்களான சோமுவும், ரவியும் இருந்தனர். சோமு எப்போதும் அரண்மனையில் அதிக முக்கியத்துவம் பெற வேண்டும் என்று நினைப்பான். அவன் எப்போதும் இளவரசனிடம் நெருக்கமாக இருக்க முயற்சிப்பான், ஆனால் அவனது வேலைகளில் பெரிய கவனம் இருக்காது.
மறுபுறம், ரவி மிகவும் அமைதியானவன். அவன் அரண்மனையில் சிறிய வேலையைச் செய்தாலும், அவனது அர்ப்பணிப்பும் நேர்மையும் அளப்பரியது. ஒருமுறை, நாட்டின் முக்கியமான தானியக் கிடங்கில் ஒரு பெரிய கணக்குத் தவறு ஏற்பட்டது. சோமு, தன் உறவுமுறைப் பயனைப் பயன்படுத்தி, 'நான் இளவரசனுக்கு நெருக்கமானவன், என்னை மட்டும் மன்னித்துவிடுங்கள்' என்று கெஞ்சினான். ஆனால் மாறன், சோமுவின் உறவை மட்டும் பார்க்கவில்லை.
மாறன் ரவியையும், அந்தப் பணியில் இருந்த மற்றவர்களையும் அழைத்து, யார் உண்மையாகத் தவறைச் சரிசெய்து, யார் உண்மையான பொறுப்புடன் செயல்பட்டார்கள் என்று ஆராய்ந்தான். ரவி தன் தவறைத் திருத்திக் கொண்டு, மிகத் துல்லியமாகப் புதிய கணக்குப் புத்தகத்தை உருவாக்கினான். மாறன், ரவியின் திறமையையும் நேர்மையையும் அங்கீகரித்து, அவனுக்குப் பெரிய பொறுப்பை வழங்கினான்.
இதைப்பார்த்த மற்ற உறவினர்களும், 'தொடர்பு மட்டும் போதாது, திறமையும் நேர்மையும் இருந்தால் மட்டுமே மதிப்பைப் பெற முடியும்' என்பதை உணர்ந்தனர். மாறன் தன் உறவினர்களைத் தள்ளிவைக்கவில்லை, ஆனால் தகுதிக்கேற்பப் பார்த்தான். இதனால் அரண்மனை முழுவதும் மக்கள் அவனது நீதியைப் போற்றினர்.
