ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿಕಾಲ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನೀರಿನ ಕಾರಂಜಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಮಾರನ್ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, "ಕರಿಕಾಲ, ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು, ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಏಕ ಮಾಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಕರಿಕಾಲ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮೊದಲು ಎಷ್ಟು ಶ್ರಮ ಬೇಕು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದನು. ನಂತರ, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಕಲ್ಲು-ಮುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಮಳೆಯ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಈ ಕಾರಂಜಿ ತಯಾರಾದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.
ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಯೋಜಿತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು. ಪ್ರತಿ ವಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು. ತೊಂದರೆಗಳು ಬಂದಾಗ ಎದೆಗುಂದದೆ, ಮೊದಲೇ ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಮುನ್ನಡೆದನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆ ಕಾರಂಜಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಯಿತು. ಕರಿಕಾಲನ ಯೋಜಿತ ಕಾರ್ಯವು ಅವನ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿತು.
