ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കരിക്കാലൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന് ചെടികളെയും പൂക്കളെയും വളർത്താൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിലെ പൊതുസ്ഥലത്ത് മനോഹരമായ ഒരു നീരുറവ നിർമ്മിക്കണമെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ മാരൻ ചോദിച്ചു, "കരിക്കാലാ, ഇതൊരു വലിയ ജോലിയല്ലേ? കുന്നുകളിൽ നിന്ന് കല്ലുകൾ ചുമന്നുകൊണ്ടുവരണം, കഠിനമായ വെയിലത്തും മഴയത്തും ജോലി ചെയ്യണം. ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് എന്തിനാ ഈ പണി?"
കരിക്കാലൻ വെറുതെ ആവേശത്തിൽ ചാടിവീണില്ല. അവൻ ശാന്തനായി ചിന്തിച്ചു. ആദ്യം, ഈ ജോലി തീർക്കാൻ എത്രത്തോളം അധ്വാനം വേണമെന്ന് അവൻ കണക്കുകൂട്ടി. രണ്ടാമതായി, കല്ലുകൾ എത്തിക്കാൻ പാടത്തുള്ള കുണ്ടും കുഴിയും മഴക്കാലത്തെ തടസ്സങ്ങളും അവൻ മനസ്സിൽ കണ്ടു. മൂന്നാമതായി, ഈ നീരുറവ വന്നാൽ ഗ്രാമവാസികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷവും ഗുണവും അവൻ കണക്കാക്കി.
അവൻ പതുക്കെ പതുക്കെ പണി തുടങ്ങി. ഓരോ ആഴ്ചയും കുറച്ചു കുറച്ചായി കല്ലുകളും ഉപകരണങ്ങളും ശേഖരിച്ചു. മഴ പെയ്തു വഴി കുതിർന്നുപോയപ്പോൾ അവൻ തളർന്നില്ല, കാരണം അവൻ അതിനായി മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുത്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ആ നീരുറവ ഗ്രാമത്തിന്റെ അഭിമാനമായി മാറി. കൃത്യമായ ആസൂത്രണം കരിക്കാലന്റെ സ്വപ്നത്തെ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കി.
