ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚೋಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಹತ್ತಿರದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಲಂಗೋ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ದಯಾಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವವನಾಗಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಚೋಳ ರಾಜ ಮತ್ತು ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಉಂಟಾಯಿತು. ನೆರೆಯ ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಸಿಡುಕನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಚೋಳ ರಾಜನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ನಂಬಿಕಸ್ತ ದೂತನ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು.
ಇಲಂಗೋನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ. ಅವರು ಇಲಂಗೋನನ್ನು ದೂತನನ್ನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇಲಂಗೋಗೆ ಭಯವಾಯಿತು. 'ತಂದೆಯೇ, ನಾನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ, ನಾನು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ತಂದೆ, 'ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗಿಂತ ನಿನ್ನ ಗುಣವೇ ಮುಖ್ಯ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೀನು ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಸಂಸ್ಕಾರವೇ ನಿನಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿ,' ಎಂದರು.
ಇಲಂಗೋ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಭಯಪಡದೆ, ಅತ್ಯಂತ ವಿನಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಕೇವಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರಾಜನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
ಇಲಂಗೋನ ಉನ್ನತ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜನ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿತು. ರಾಜನು ಇಲಂಗೋನನ್ನು ನಂಬಿದನು. ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರ ನಡುವೆ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಇಲಂಗೋನ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ತಡೆದವು.
