ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರಿಕಾಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯವಂತ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಸೆ ಇತ್ತು: ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿರುವ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ತೋಟವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಆದರೆ ಆ ಮಣ್ಣು ತುಂಬಾ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.
ರಾಜನ ನಂಬಿಕಸ್ತ ಮಂತ್ರಿ ಮಾರನ್ ಬಹಳ ಜಾಣನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ಮಾರನನ ಬಳಿ ಬಂದು, "ಮಾರಾ, ಆ ಬತ್ತಿ ಹೋದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋಟವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಮಾರನಿಗೆ ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಕಠಿಣತೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. 'ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ರಾಜನ ಆಸೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮಂತ್ರಿಯ ಕೆಲಸ ರಾಜನ ಆಸೆಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದು ಎಂದು ಮಾರನ ನಂಬಿದ್ದನು.
ಮಾರನ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಗೆಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಅದರ ಬದಲು, ಹತ್ತಿರದ ಬೆಟ್ಟಗಳಿಂದ ಬರುವ ಸಣ್ಣ ತೊರೆಗಳನ್ನು ಆ ಭೂಮಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ, ಆ ಮಣ್ಣು ತಾನಾಗಿಯೇ ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತದೆ."
ರಾಜನು ಆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಮಾರನ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ತೊರೆಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ, ಆ ಬತ್ತಿ ಭೂಮಿ ಹಸಿರಾದ ತೋಟವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದಿತು. ರಾಜನ ಆಸೆಯನ್ನು ತಡೆಯದೆ, ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಮಾರನ್, ರಾಜನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು.
