ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನೋಡಲು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು, ಒಂದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರೇ ನೋಡಿದರೂ ಅವರು ಅವಳಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರು ಹಬ್ಬದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳದ ಹೊರತು ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಇತರರ ಮುಖಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಳುವ ಮೊದಲೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಜಾಗ ಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳದೆಲೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಹಿರಿಯರು, 'ಕವಿನ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ ನೋಡಲು ಒಂದೇ ತರಹ ಇದ್ದರೂ, ಇತರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕವಿನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಇತರರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
