ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ರೋಹನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಅರ್ಜುನನ ಜೊತೆಗೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅರ್ಜುನ್ ರೋಹನನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ವಿಜೇತರಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣಗಳ ಸೆಟ್ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಸಿಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ ಬಹಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ರೋಹನ್ ಬಂದು, 'ಅರ್ಜುನ್, ಇದು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ನೀನು ಖಂಡಿತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೀಯಾ!' ಎಂದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ರೋಹನ್ ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಅರ್ಜುನನ ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟನು. ಅರ್ಜುನ್ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದಾಗ ಅರ್ಜುನ್ ಸೋತನು. ಅಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನ್, ರೋಹನ್ ಇತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, 'ಅರ್ಜುನ್ ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಪ್ರತಿಭೆ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ರೋಹನ ಸ್ನೇಹ ಕೇವಲ ಮುಖವಾಡವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ಗೆಳೆಯನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಆಯುಧದಂತೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.