ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു പയ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ നല്ല സ്വഭാവക്കാരനും എല്ലാവരോടും സത്യസന്ധമായി പെരുമാറുന്നവനുമായിരുന്നു. അവന്റെ സ്കൂളിൽ രോഹൻ എന്നൊരു കൂട്ടുകാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. രോഹൻ എപ്പോഴും അർജുന്റെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും, അവന്റെ നല്ല കാര്യങ്ങളെ പുകഴ്ത്തും, അവനോടൊപ്പം കളിക്കൂട്ടുകാരനായും കൂടും. അർജുൻ രോഹനെ തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തായി കരുതി.
ഒരിക്കൽ സ്കൂളിൽ ഒരു വലിയ ചിത്രരചനാ മത്സരം നടന്നു. വിജയിക്കുന്നയാൾക്ക് മനോഹരമായ ഒരു പെയിന്റ് സെറ്റ് സമ്മാനമായി ലഭിക്കും. അർജുൻ വളരെ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് ഒരു ചിത്രം വരച്ചു. മത്സരത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് രോഹൻ വന്ന് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, ഇത് അതിമനോഹരമായിട്ടുണ്ട്! നീ തീർച്ചയായും ജയിക്കും.' ഈ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ, രോഹൻ അറിയാതെയാണെന്ന് നടിച്ചു അർജുന്റെ ചിത്രത്തിൽ ഒരു കറുത്ത പാട് വരുത്തി. അർജുൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
ഫലം വന്നപ്പോൾ അർജുൻ തോറ്റുപോയി. സങ്കടത്തോടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ രോഹൻ മറ്റു കൂട്ടുകാരോട് പറയുന്നത് അർജുൻ കേട്ടു: 'അർജുൻ വരച്ചത് കുഴപ്പമില്ല, പക്ഷേ അവന് അത്ര കഴിവില്ല.' അപ്പോഴാണ് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, രോഹന്റെ സൗഹൃദം വെറും അഭിനയം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന്. ശത്രുവിനേക്കാൾ അപകടകാരിയാണ് ഉള്ളിൽ സ്നേഹമില്ലാതെ പുറമെ സുഹൃത്തായി നടിക്കുന്നവൻ എന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി.
