ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ವಿಕ್ರಮ್ನ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅಜಯ್ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದಾಗ ವಿಕ್ರಮ್ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವರು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ವಿಕ್ರಮ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರೀತಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಜಯ್ ಅರಿತನು, ವಿಕ್ರಮ್ನ ಸ್ನೇಹ ಈಗ ಕೇವಲ ನಾಟಕವಾಗಿದೆಯೆಂದು.
ಅಜಯ್ ಬೇಸರಗೊಂಡನು, ಆದರೆ ಅವನು ವಿಕ್ರಮ್ನೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಒಂದು ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಜಯ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಳವಾದ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ವಿಕ್ರಮ್ನಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಅಂದರೆ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸ್ನೇಹದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿನ ಆಪ್ತತೆಯನ್ನು ಅವನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು. ಇದರಿಂದ ಅಜಯ್ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡನು.
