ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും വിക്രം എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ എപ്പോഴും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ വിക്രമിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റം വന്നു. അർജുന് സഹായം ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ വിക്രം അത് അവഗണിച്ചു തുടങ്ങി. അവർ കാണുമ്പോൾ വിക്രമിന്റെ മുഖം എപ്പോഴും ഗൗരവമുള്ളതും സൗഹൃദമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു. അവരുടെ സൗഹൃദം ഇപ്പോൾ വെറും പുറംപകിട്ടാണെന്ന് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അർജുന് വിഷമം തോന്നി, പക്ഷേ അവൻ വഴക്കിടാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അവൻ ഒരു ബുദ്ധിപരമായ തീരുമാനം എടുത്തു. വിക്രം വരുമ്പോൾ അർജുൻ എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും പെരുമാറി. എന്നാൽ തന്റെ ഉള്ളിൽ വിക്രമിനോടുള്ള ആഴത്തിലുള്ള സൗഹൃദവും പ്രതീക്ഷകളും അവൻ പതിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ വിക്രമിനോട് മുഖത്തുപുഞ്ചിരി കാണിച്ചെങ്കിലും, മനസ്സുകൊണ്ട് അവനോടുള്ള ആത്മബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ മനസ്സിന്റെ സമാധാനം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ അർജുൻ ആ വ്യാജ സൗഹൃദത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു.
