ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಣ್ಣ ತರಕಾರಿ ತೋಟಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ನೆರೆಯವನು ಅಜಯ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತುಳಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಟ್ಟಾದನು. 'ಅವನು ಬೇಕಂತಲೇ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ! ನಾವು ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಜಗಳವಾಡಬೇಕು, ಅವನ ತೋಟವನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡಬೇಕು!' ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ ಕೂಗಿದನು.
ಆದರೆ ಅಜಯ್ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದನು. 'ವಿಕ್ರಮ್, ಜಗಳವಾಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಸಿಗುವುದು ಕೇವಲ ಕೋಪ ಮಾತ್ರ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ, ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವ ದೊಡ್ಡ ಉತ್ತರ,' ಎಂದು ಅಜಯ್ ಹೇಳಿದನು.
ವಿಕ್ರಮ್ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ದಿನವಿಡೀ ಆ ನೆರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿದನು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ತೋಟದ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನ ಬೆಳೆಗಳು ಒಣಗಿಹೋದವು.
ಆದರೆ ಅಜಯ್ ಆ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸಿದನು. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ಅಜಯ್ನ ತೋಟವು ಬಹಳ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಕೋಪವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ವಿಕ್ರಮ್ ಸೋತನು, ಕೋಪವನ್ನು ಮರೆತ ಅಜಯ್ ಗೆದ್ದನು.
