ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ಚತುರನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು: ಇತರರು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಳಜಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆ ನಿರ್ಮಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕರಿಯ ಗೆಳೆಯ ಅರ್ಜುನ್, 'ಕರಿ, ನಾವು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೆರೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು.
ಆದರೆ ಕರಿ ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಬೇಗ ಮುಗಿಸಲು ಅವನು ಕೆರೆಯ ತಳದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲವಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು. 'ಯಾರೂ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೇನು ಹೇಳಿದರೂ ನನಗೇನು?' ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಮೊದಲ ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಕೆರೆಯು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಇದರಿಂದ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಕರಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು, 'ಕರಿ, ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಕಾಳಜಿಯಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ.' ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಕರಿ, ಇನ್ಮುಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪಣತೊಟ್ಟನು.
