ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕದಿರ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಶಿಲ್ಪಿ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆದರೆ, ಕದಿರನ ಗಮನವು ಕ್ರಮೇಣ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವನು ಜೀವನದ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಗಳು, ಆಡಂಬರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಪ್ರization (ಗಮನ) ಪಡೆಯುವ ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ತನ್ನ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸುವ ಬದಲು, ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಇಷ್ಟാനിಷ್ಟಗಳಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಮಾರನ್, "ಕದಿರ್, ನೀನು ನಿನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಇದು ನಿನ್ನನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.
ಕದಿರ್ ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವನ ಕೌಶಲ ಕುಂದಿತು, ಅವನಲ್ಲಿನ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಬದಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಹೋದನು. ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಅಧೀನರಾದರೆ ಉನ್ನತವಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವನಿಗೆ ತಡವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿತು.
