ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കദിർ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ വളരെ കഴിവുള്ളവനായിരുന്നു, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ശില്പിയാകണമെന്നതായിരുന്നു അവന്റെ സ്വപ്നം. തുടക്കത്തിൽ, കദിർ തന്റെ കഴിവിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി മനോഹരമായ ശില്പങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു.
എന്നാൽ, കാലക്രമേണ അവന്റെ ശ്രദ്ധ മാറിത്തുടങ്ങി. ജീവിതത്തിലെ താത്കാലിക സുഖങ്ങളിലും, ആഡംബരങ്ങളിലും, സ്ത്രീകളുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്നതിലും അവൻ മുഴുകി. തന്റെ ശില്പകലയെക്കാൾ ഉപരിയായി, സൗന്ദര്യത്തിലും വിനോദങ്ങളിലും അവൻ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ സുഹൃത്തായ മാരൻ അവനെ താക്കീത് ചെയ്തു, "കദിർ, നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നു. ഈ വഴി നിന്നെ മഹത്വത്തിലേക്ക് എത്തിക്കില്ല."
കദിർ അത് കേട്ടില്ല. അവൻ തന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമയായി. പതുക്കെ പതുക്കെ അവന്റെ കഴിവും സർഗ്ഗാത്മകതയും നശിച്ചുപോയി. ഒരു ദിവസം, താൻ നിർമ്മിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഒരു ശില്പം പാതിവഴിയിൽ നിലച്ചുപോയപ്പോൾ അവന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പോയാൽ ഉന്നതമായ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
