ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯುಕ್ತ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನ, ಅರ್ಜುನ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಕೇವಲ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಂದನು. 'ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅರ್ಜುನ್ ತೀವ್ರವಾದ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾದನು. ಅವನಿಗೆ ಎದ್ದು ನಡೆಯಲು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ತಾಯಿ ಮೀರಾ ಅವನಿಗೆ ಮಿತವಾದ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ತಂದೆ ರವಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು, 'ಅರ್ಜುನ್, ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಎರಡೂ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅತಿಯಾದರೆ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಲ್ಪವಾದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಡುತ್ತದೆ.'
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸರಿಯಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ಅರ್ಜುನ್ ಗುಣಮುಖನಾದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಅತಿಯಾಗಿ ಮಾಡದೆ ಮಿತವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಕಲಿತನು.
