ನೀಲಗಿರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತಿನ್ನ ಎಂದರೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಅವನ ತಾಯಿ ನಿಲಾ, ಅವನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳ ಸಾರು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಕರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿದ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನೇ ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ತಿಂಡಿಗಳ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕರಿ ತನ್ನ ಹಸಿವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೆ, ತುಂಬಾ ಲಡ್ಡು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ತಿಂದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಮಾರನ್, 'ಕರಿ, ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದೆಯಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಕರಿ ನಗುತ್ತಾ, 'ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಕು!' ಎಂದನು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ನೋವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಅವನಿಗೆ ಎದ್ದು ಕೂರಲು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ವೈದ್ಯರಾದ ವಿವೇಕ್ ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹೇಳಿದರು, 'ಕರಿ, ನೀನು ಆಹಾರದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆ. ಅತಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.' ಕರಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸರಿಯಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ ಅವನು ಗುಣಮುಖನಾದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕರಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಿತವಾಗಿ ಸೇವಿಸಲು ಕಲಿತನು.
