ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ಚುರುಕಾದ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದರೂ, ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಾರ್ತಿಕ್ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತೀಯಾ? ನಿನಗೆ ನನ್ನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದನು. ರೋಹನ್ ಬೇಸರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.
ಸಂಜೆ ಕಾರ್ತಿಕ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅಪ್ಪಾ, ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ತಪ್ಪಾಗಿದೆಯೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಸ್ಯಾಮುವಲ್ ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು, 'ಕಾರ್ತಿಕ್, ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ತೋಟ ಹೇಗೆ ಅರಳುತ್ತದೆಯೋ ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಅದು ತೋಟಗಾರನ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಆ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ತೋಟವು ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಗೌರವ, ಸಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ಈ ಲೋಕವು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಾಶವಾಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.'
ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಕಾರ್ತಿಕ್, ಮರುದಿನ ರೋಹನ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಕಾರ್ತಿಕ್ನ ಬದಲಾವಣೆಯು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು.
