ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാർത്തിക്കും അവന്റെ അച്ഛൻ സാമുവലും താമസിച്ചിരുന്നു. കാർത്തിക് മിടുക്കനായ ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് മറ്റുള്ളവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു അഹങ്കാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കളിക്കിടയിൽ കാർത്തിക് തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രോഹിനെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു, 'നീ എന്താ ഇത്ര പതുക്കെ നടക്കുന്നത്? നിനക്ക് എന്നെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ ഓടാൻ കഴിയില്ലല്ലോ!' രോഹിക് സങ്കടത്തോടെ അവിടെനിന്നും മാറിപ്പോയി.
അന്ന് വൈകുന്നേരം, കാർത്തിക് തന്റെ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു, 'അച്ഛാ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണോ?'
സാമുവൽ അവനെ നോക്കി ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, 'കാർത്തിക്, ഒരു മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ. പൂക്കളും ചെടികളും ഒരു தோட்டക്കാരന്റെ പരിചരണവും സ്നേഹവും കൊണ്ടാണ് മനോഹരമായിരിക്കുന്നത്. ആ പരിചരണവും സ്നേഹവും ഇല്ലെങ്കിൽ ആ പൂന്തോട്ടം പെട്ടെന്ന് നശിച്ചുപോകും. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഈ ലോകവും. മനുഷ്യർ പരസ്പരം ബഹുമാനവും നല്ല സ്വഭാവവും കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഈ ലോകം അതിന്റെ അർത്ഥം നഷ്ടപ്പെട്ട് തകരും. നല്ല സ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യർ കൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നത്.'
തന്റെ തെറ്റ് കാർത്തിക് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം അവൻ രോഹിക്ക് അടുത്ത് ചെന്ന് ക്ഷമ ചോദിച്ചു. കാർത്തിക്കിന്റെ ആ മാറ്റം എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
