ಚಂದ್ರವತಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾಚೀನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶೂರನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೋಷವಿತ್ತು: ಇತರರು ನೋಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆರ್ಯನು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ನೋಯಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಕಟವಾಯಿತು, ಆದರೆ "ಯಾರೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ" ಎಂದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮರೆತನು.
ಆರ್ಯನು ಬೆಳೆದಂತೆ, ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜನರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ತನ್ನ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆರ್ಯ ಬಯಸಿದನು. ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರೂ, ಜನರು ತನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಇದ್ದನು. ಆಗ ಅವನ ತಂದೆ, ವಿಕ್ರಮ ರಾಜನು, ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಮಗನೇ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ದೊಡ್ಡ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಸಂಕೋಚ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಮಾಡುವ ಭಯವೇ ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ರಕ್ಷಣೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗಿಂತ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮಗೌರವದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇರಲಿ."
ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿಂತ ತನ್ನೊಳಗಿನ ವಿವೇಚನೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಆರ್ಯ ಅರಿತನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೇ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
