ചന്ദ്രവതി എന്ന പുരാതന രാജ്യത്ത് ആര്യൻ എന്നൊരു രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ധീരനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന് ഒരു ചെറിയ കുറവുണ്ടായിരുന്നു: മറ്റുള്ളവർ കാണുമ്പോൾ മാത്രം അവൻ ശരിയായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കാട്ടിൽ വേട്ടയാടുന്നതിനിടയിൽ, ആര്യൻ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ മാനിനെ ഉപദ്രവിച്ചു. ആ നിമിഷം അവന് ചെറിയൊരു വിഷമം തോന്നി, പക്ഷേ "ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ" എന്ന് കരുതി അവൻ അത് അവഗണിച്ചു.
കാലങ്ങൾ കടന്നുപോയി, ആര്യൻ ഒരു സൈനിക സേനയെ നയിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ഒരു യുദ്ധത്തിൽ വിജയിക്കാൻ വേണ്ടി ഗ്രാമവാസികൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്ന ഒരു വഴി സ്വീകരിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ ഉപദേശകർ അവനെ തടഞ്ഞുവെങ്കിലും, ജനങ്ങൾ തന്നെ എങ്ങനെ പുകഴ്ത്തും എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് ആര്യൻ ചിന്തിച്ചത്. അപ്പോൾ അവന്റെ പിതാവ്, വിക്രം രാജാവ്, അവനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "മകനേ, ഒരു യഥാർത്ഥ ഭരണാധികാരി തന്റെ അന്തസ്സ് സംരക്ഷിക്കാൻ വലിയ കോട്ടകളോ ലോകത്തിന്റെ പ്രശംസയോ തേടേണ്ടതില്ല. അവന്റെ ഉള്ളിലെ വിവേകവും തെറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള മടിയുമാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സംരക്ഷണം. ലോകം നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി, നിന്റെ മനസ്സാക്ഷിക്ക് മുന്നിൽ നീ പതറാതെ നിൽക്കുക."
തന്റെ തെറ്റുകളെ തിരിച്ചറിയാനും അവയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാനും തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ 'നാണം' അഥവാ വിവേകം തന്നെ സഹായിക്കുമെന്ന് ആര്യൻ മനസ്സിലാക്കി. ലോകത്തിന്റെ പ്രശസ്തിയേക്കാൾ സ്വന്തം സ്വഭാവശുദ്ധിയാണ് യഥാർത്ഥ കരുത്തെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.