ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು - ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮರ್ಯಾದೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನನ ತಂದೆ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಕನ್ನನ್ ಮಧ್ಯೆ ನುಗ್ಗಿ, "ಅಪ್ಪಾ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಸರ ತರಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚೆಚ್ಚಿದರು. ಕನ್ನನ ತಂದೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅವಮಾನ ಕಾಣಿಸಿತು. ಕನ್ನನ ಅಸಭ್ಯತೆಯಿಂದ ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಕನ್ನನ್ಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎದುರಾಯಿತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ನಾಣ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ತಾನು ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿದರೆ, ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯ ಅವನಿಗೆ ಕಾಡಿತು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ನಾಚಿಕೆ ಪಡದವನು ಕೆಟ್ಟವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವನಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅವನು ಆ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದನು. ಮರ್ಯಾದೆಯಿಲ್ಲದ ಮಾತು ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರನ್ನು ಕೆಡಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ನಡವಳಿಕೆ ಮನುಷ್ಯನ ಗುಣವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
