ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കണ്ണൻ എന്ന മിടുക്കനായ ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മര്യാദ പാലിക്കുന്നതിൽ അവന് കുറവുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ചടങ്ങിൽ, കണ്ണന്റെ അച്ഛൻ ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ കണ്ണൻ ഓടിവന്ന്, "അച്ഛാ, നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ വിരസമായി സംസാരിക്കുന്നത്?" എന്ന് ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ ഞെട്ടിപ്പോയി. അച്ഛന്റെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു. കണ്ണന്റെ മോശം പെരുമാറ്റം കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സിനെ ബാധിച്ചു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കണ്ണൻ മറ്റൊരു സാഹചര്യത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. വഴിയിൽ ഒരു സ്വർണ്ണ മോതിരം വീണുകിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അത് എടുത്ത് വെച്ചാൽ ആരും അറിയില്ലെന്ന് അവൻ ആദ്യം കരുതി. എന്നാൽ, അത് മോഷ്ടിച്ചവനാണെന്ന് ലോകം കരുതാതിരിക്കാൻ അവന് വലിയ നാണക്കേട് തോന്നി. തന്റെ സ്വഭാവം നശിക്കുമെന്ന് അവൻ ഭയന്നു. അവൻ ആ മോതിരം ഉടമസ്ഥന് തിരികെ നൽകി. മര്യാദയില്ലാത്ത സംസാരം കുടുംബത്തിന്റെ പേര് കളയുമെന്നും, എന്നാൽ ശരി തെറ്റുകളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള നാണം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം തന്നെ നശിക്കുമെന്നും അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ കണ്ണൻ മാന്യതയോടെ ജീവിക്കാൻ പഠിച്ചു.
