ಮಾಧವನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವ ಎಂಬ ರೈತ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮೀರಾ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಹಸು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಾಧವನು ತುಂಬಾ ಶ್ರಮಜೀವಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವವನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬಾವಿಗಳು ಬತ್ತಿ ಹೋದವು. ಒಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ತನ್ನ ಹಸು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮಾಧವ ನೋಡಿದನು. ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಸೋಮು ಬಳಿ ನೀರಿದೆ ಎಂದು ಮಾಧವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳುವುದು ತನ್ನ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕದಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ಕಂಡು, ಮಾಧವನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸೋಮುವಿನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ಸೋಮು ದಯೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಮಾಧವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೋವಿತ್ತು. ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಗಾಗಿ ಕೂಡ ಬೇರೆಯವರ ಮುಂದೆ ಕೈനീಡುವುದು ತನ್ನ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು. ಅಂದಿನಿಂದ, ಯಾರ ಸಹಾಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮದಿಂದ ಬದುಕಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.