മാധവന്റെ അഭിമാനം

ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്ന കർഷകൻ ഭാര്യ മീരയോടും പ്രിയപ്പെട്ട പശു ലക്ഷ്മിയോടും ഒപ്പമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. മാധവൻ തന്റെ അധ്വാനത്തിലും ആത്മാഭിമാനത്തിലും വലിയ വിശ്വാസമുള്ളവനായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വലിയ വരൾച്ച ഗ്രാമത്തെ പിടികൂടി. കിണറുകളെല്ലാം വറ്റിപ്പോയി. ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, തന്റെ പശു ലക്ഷ്മി ദാഹം കൊണ്ട് തളർന്നു കിടക്കുന്നത് മാധവൻ കണ്ടു. വീട്ടിൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അയൽവാസിയായ സോമുവിന്റെ കിണറ്റിൽ വെള്ളമുണ്ടെന്ന് മാധവന് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ, മറ്റൊരാളോട് സഹായം ചോദിക്കുന്നത് തന്റെ അന്തസ്സിന് ചേർന്നതല്ലെന്ന് അവൻ കരുതി. എന്നാൽ ലക്ഷ്മിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് സങ്കടപ്പെട്ട മാധവൻ, ഒടുവിൽ തന്റെ ആത്മാഭിമാനം മാറ്റിവെച്ച് സോമുവിനോട് വെള്ളം ചോദിച്ചു. സോമു സന്തോഷത്തോടെ വെള്ളം നൽകി. ലക്ഷ്മി വെള്ളം കുടിച്ച് ഉന്മേഷം വീണ്ടെടുത്തെങ്കിലും, മാധവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ജീവിക്കുവേണ്ടി പോലും മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിൽ കൈനീട്ടുന്നത് തന്റെ അന്തസ്സിനെ ബാധിക്കുമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ, മറ്റൊരാളുടെ സഹായം തേടാതെ സ്വന്തം അധ്വാനത്താൽ ജീവിക്കുമെന്ന് മാധവൻ ഉറപ്പിച്ചു.