ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಶಿಲ್ಪಿ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಎಂಬ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿತ್ತು. ಒಂದು ಬಾರಿ, ಅರ್ಜುನ್ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೀರಾ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತಳಾದಳು. ಅರ್ಜುನ್ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು, 'ಮೀರಾ, ನಾನು ದೂರವಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತವೆ. ಆ ನೆನಪುಗಳೇ ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತವೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದನು.
ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು. ಅರ್ಜುನ್ ಇಲ್ಲದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೀರಾ ಒಂಟಿತನ ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಸಂಜೆ, ಅವಳು ಅವರಿಬ್ಬರ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೆನೆದಳು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಗು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳು ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ತಂದವು. ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಸುಖಗಳು ಅಲ್ಪಕಾಲದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅರ್ಜುನ್ ಮರಳಿದಾಗ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಢವಾಯಿತು.
