ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ശില്പിയും മീര എന്ന അവന്റെ ഭാര്യയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിൽ ജോലി തീർക്കാൻ അർജുന് പോകേണ്ടി വന്നു. യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ മീരയ്ക്ക് വലിയ വിഷമം തോന്നി. അർജുൻ അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'മീര, ഞാൻ ദൂരേക്ക് പോയാലും നമ്മുടെ സ്നേഹവും നമ്മൾ പങ്കിട്ട നല്ല നിമിഷങ്ങളും നിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടാകും. ആ ഓർമ്മകൾ നിനക്ക് സന്തോഷം നൽകും.'
മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അർജുൻ ഇല്ലാത്ത വീട് മീരയ്ക്ക് ശൂന്യമായി തോന്നി. ഒരു വൈകുന്നേരം, ജനലരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൾ പഴയ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ ഓർത്തു. അവരുടെ ചിരിയും സംസാരവും അവൾ മനസ്സിൽ വിഭാവനം ചെയ്തു. ആ ഓർമ്മകൾ അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസവും സന്തോഷവും നൽകി. താൽക്കാലികമായ സന്തോഷങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതാകുന്നവയാണ്, എന്നാൽ യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ മനസ്സിൽ എന്നും നിലനിൽക്കുന്ന വലിയൊരു ആനന്ദമാണ് നൽകുന്നത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അർജുൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, അവരുടെ സ്നേഹം കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതായി മാറി.
