ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಯುವ ಕಲಾವಿದನಿದ್ದನು. ಅವನು ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ನೈಪುಣ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಒಂದು ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಆರ್ಯನ ಚಿತ್ರವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಗುವುದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿರ್ವಾಹಕರು ಆರ್ಯನ ಬಳಿ ಬಂದು, "ನೀನು ಈ ಬಾರಿ ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ಆರ್ಯನ ಮನಸ್ಸು ಅತೀವ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಯಿತು. ಒಂದು ಕಡೆ ತನ್ನ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಪ್ರತಿಫಲದ ಆಸೆ ಇತ್ತು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ತನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲವಿತ್ತು. ಅವನು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಮಲಗದೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು, "ಓ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮನವೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೇ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೇ? ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!"
ಮರುದಿನ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಆರ್ಯನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಲೇಸು ಎಂದು ಅವನು ಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಆ ದಿನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಗೌರವ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅವನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.
