ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಮತ್ತು ಅನಿತಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಾ ಗಾಢವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ರವಿ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ರವಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅನಿತಾ ತುಂಬಾ ಒಂಟಿಯಾದಳು.
ರವಿಯ ನೆನಪುಗಳು ಅನಿತಾಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳು ಅಥವಾ ಅವನ ದೂರದ ನೋವು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಸರ ತರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಆ ನೋವು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅತಿಯಾದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಂತೆ, ಅನಿತಾ ಕೂಡ ರವಿಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ನೋವು ಅವಳಿಗೆ ಕಹಿ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಒಂದು ಸಿಹಿ ಲಹರಿಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ನೆನಪಿನ ನೋವು ಕೂಡ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಅಮಲಿನಂತೆ ಇತ್ತು.
