ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳಿದ್ದರು. ಮೀರಾ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವಭಾವದವಳು, ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಮುನಿಸು ತಳೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕಾಗಿ ಮೀರಾ ಕಾರ್ತಿಕ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡದೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವಳು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಶಾಂತವಾಗಿ, 'ಸರಿ ಮೀರಾ, ನಿನಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇರಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ಮೀರಾ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಮುನಿಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲು ಬಯಸಿದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾತರ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಅವಳಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವಳ ಕೋಪಕ್ಕಿಂತ ಅವನಿடம் ಸೇರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಮೀರಾ ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕನು. ಅವಳ ಮುನಿಸು ಕರಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.
