ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാർത്തിക്കും മീരയും താമസിച്ചിരുന്നു. മീര വളരെ സ്നേഹനിധിയായ ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു, എന്നാൽ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും അവൾക്ക് ചെറിയൊരു പിണക്കം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം, ഒരു ചെറിയ തർക്കത്തെത്തുടർന്ന് മീര കാർത്തിക്കിനോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാർത്തിക് അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മീര വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തില്ല. ഒടുവിൽ കാർത്തിക് പറഞ്ഞു, 'ശരി മീര, നിനക്ക് തനിച്ച് ഇരിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തില്ല.' എന്നിട്ട് അവൻ തന്റെ ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മീരയ്ക്ക് ഒരുതരം ശൂന്യത തോന്നിത്തുടങ്ങി. കാർത്തിക് തന്നെ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവൾ ആദ്യം ഭയന്നു. എന്നാൽ, അവനോടുള്ള അവളുടെ സ്നേഹം ആ പിണക്കത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. അവൻ തന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയതുകൊണ്ട് അവൾക്ക് അവനെ കൂടുതൽ വേണമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, തന്റെ പിണക്കം മറന്ന് മീര കാർത്തിക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. കാർത്തിക് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവരുടെ സ്നേഹം ആ നിമിഷം കൂടുതൽ ദൃഢമായി.
