ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳಿದ್ದರು. ಅಜಯ್ ಒಬ್ಬ ಶಿಲ್ಪಿ. ಒಂದು ದಿನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅಜಯ್, ಮೀರಾವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ, "ಮೀರಾ, ಇಡೀ ದಿನ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ!" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಆದರೆ ಮೀರಾಳಿಗೆ ಅಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಂಟಿತನ ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಜಯ್ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬಂತೆ ನಟಿಸಲು ಅವಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಅವನ ಅಪ್ಪಳದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು, ಮುಖ ಸೊಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿ, "ನನ್ನ ನೆನಪಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ," ಎಂದಳು.
ಅಜಯ್ ಗಾಬರಿಯಾದನು. "ಹಾಗಲ್ಲ ಮೀರಾ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಮೀರಾ ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅಜಯ್ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು, ಅವಳ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, "ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವೇ ನೀನು, ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು," ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ಅಜಯ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಮೀರಾಳ ನಟನೆಯ ಕೋಪ ಕರಗಿತು. ಅವಳು ನಗುತ್ತಾ ಅವನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಳು. ಆ ಸಣ್ಣ ಜಗಳವು ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿತು.
