ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು, ವಿವೇಕಿ ಸೋಮನಾಥನು ತನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಅವನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದನು.
"ಅಯ್ಯ್ಯಾ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ!" ಎಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು. "ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆನೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಅದು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಮಾಯವಾಯಿತು."
ಸೋಮನಾಥನು ಶಾಂತವಾಗಿ, "ನಿಮ್ಮ ಆನೆಗೆ ಎಡಭಾಗದ ದಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣ ಗಾಯವಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ವ್ಯಾಪಾರಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, "ಹೌದು! ಅದು ನನ್ನ ಆನೆಯೇ!" ಎಂದನು.
"ಮತ್ತು ಅದರ ಬಲಗಣ್ಣಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಕಡಿಮೆ ಇದೆಯೇ?" ಎಂದು ಸೋಮನಾಥ ಕೇಳಿದನು.
"ಹೌದು, ಹೌದು! ನೀವು ಅದನ್ನು ನೋಡದೆಯೇ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು?" ಎಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕೇಳಿದನು.
"ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಅದರ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಜೇನುತುಪ್ಪದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಣಗಿದ ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವೇ?" ಎಂದು ಸೋಮನಾಥ ಕೇಳಿದನು.
ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ, "ಅದ್ಭುತ! ನೀವು ನನ್ನ ಆನೆಯನ್ನು ನೋಡದೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ!" ಎಂದನು.
ಸೋಮನಾಥನು ನಗುನಗುತ್ತಾ ವಿವರಿಸಿದನು, "ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಆನೆಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದರ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಅಸಮತೋಲನದಿಂದ ಇದ್ದವು, ಅಂದರೆ ಆನೆಗೆ ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನೋವಿತ್ತು ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ, ದಾರಿಯ ಒಂದು ಬದಿಯ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆನೆ ಮೇಯಿಸಿತ್ತು. ಅದರ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದು ದೃಷ್ಟಿ ಇರುವ ಕಡೆ ಇರುವ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಅರಿತೆ.
ದಾರಿಯ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಚೆಲ್ಲಿರುವುದು ಮತ್ತು ಎறும்பುಗಳು ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವುದು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಣಗಿದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ಆನೆ ಏನೇ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಊಹಿಸಿದೆ. ನೀವು ಆನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಗ ಕೇವಲ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಬೇಡಿ, ಗಿಡಗಳು ಯಾವ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಆಹಾರ ಚೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಆಗ ಆನೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹುಡುಕಬಹುದು."
ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸೋಮನಾಥನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಆನೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದನು.
Moral
ಸಣ್ಣ ವಿವರಗಳ ಗಮನವು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತದೆ.
