ഒരു ശാന്തമായ വൈകുന്നേരം, വിവേകിയായ സോമനാഥൻ തന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് പരിഭ്രമിച്ച ഒരു വ്യാപാരി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നത്.
"അയ്യോ, എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കണേ!" വ്യാപാരി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആനയെ കാണാതായിരിക്കുന്നു. കാട്ടുപാതയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ അത് എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞു."
സോമനാഥൻ ശാന്തനായി ചോദിച്ചു, "നിങ്ങളുടെ ആനയ്ക്ക് ഇടത് വശത്തെ കൊമ്പിൽ ചെറിയൊരു മുറിവുണ്ടോ?"
വ്യാപാരി അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി, "അതെ! അതെ, അത് എന്റെ ആന തന്നെയാണ്!"
"അതിന് വലതു കണ്ണ് കാഴ്ച കുറഞ്ഞതാണോ?" സോമനാഥൻ അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
"അതെ, അതെ! നിങ്ങൾ അത് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ, പിന്നെ എങ്ങനെ ഇത് അറിയാം?" വ്യാപാരി ചോദിച്ചു.
"അവസാനമായി, അതിന്റെ പുറത്ത് ഒരു വശത്ത് തേൻ പാത്രങ്ങളും മറുവശത്ത് ഉണങ്ങിയ പഴങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നോ?" സോമനാഥൻ ചോദിച്ചു.
വ്യാപാരി സന്തോഷം കൊണ്ട് വികാരാധീനനായി, "അത്ഭുതം തന്നെ! നിങ്ങൾ എന്റെ ആനയെ കാണാതെ തന്നെ എല്ലാം കൃത്യമായി പറയുന്നു!"
സോമനാഥൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ആനയെ കണ്ടിട്ടില്ല, പക്ഷേ അതിന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ കണ്ടു. ആ പാടുകൾ ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞാണ് പതിഞ്ഞിരുന്നത്, അതായത് ആനയ്ക്ക് ഒരു കാലിൽ ബലക്കുറവുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കൂടാതെ, പാതയുടെ ഒരു വശത്തുള്ള ചെടികൾ മാത്രമേ ആന തിന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിന്റെ ഒരു വശത്തെ കാഴ്ച കുറവായതുകൊണ്ട് അത് കാഴ്ചയുള്ള വശത്തെ ചെടികൾ മാത്രം തിന്നു എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്.
പാതയുടെ ഒരു വശത്ത് തേൻ വീണതും എലികൾ അത് തിന്നുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. മറുവശത്ത് ഉണങ്ങിയ പഴങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ നിന്നാണ് ആനയുടെ ചുമതലകൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത്. നിങ്ങൾ ആനയെ തിരയുമ്പോൾ കാൽപ്പാടുകൾ മാത്രം നോക്കാതെ, ചെടികൾ തിന്നപ്പെട്ട വശം ശ്രദ്ധിക്കുക, നിലത്ത് വീണ ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ നോക്കുക. അപ്പോൾ ആനയെ എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താം."
വ്യാപാരി സോമനാഥനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതുപോലെ പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച വ്യാപാരി തന്റെ ആനയെ സുരക്ഷിതമായി കണ്ടെത്തി.
Moral
ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിച്ചാൽ ചെറിയ അടയാളങ്ങൾ പോലും വലിയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുതരും.
