ആദിയുടെ മനക്കരുത്ത്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ആദി എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. മുത്തശ്ശൻ വളരെ ശാന്തനും വിവേകിയുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ മേളയിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ, ആദിയുടെ കണ്ണിൽ മനോഹരമായ ഒരു മിഠായിക്കട ഉടലെടുത്തു. മധുരമുള്ള മണം ആദിയുടെ മനസ്സിനെ ആകർഷിച്ചു. എന്നാൽ അപ്പോഴാണ് വഴിയിൽ ഇരുന്നു കരയുന്ന ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയെ അവൻ കണ്ടത്, തന്റെ മിഠായി നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ സങ്കടത്തിലായിരുന്നു ആ കുട്ടി. ആദിയുടെ ഉള്ളിൽ ആ മിഠായി കഴിക്കണമെന്ന വലിയ ആഗ്രഹം തോന്നി. പക്ഷേ, തന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്ക tentang മുത്തശ്ശന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ ഓർത്തു. മധുരത്തിന് പിന്നാലെ പോകുന്നതിന് പകരം, ആദി ആ കുട്ടിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ ബിസ്‌ക്കറ്റ് അവന് നൽകി. ആ കുട്ടിയുടെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ, മധുരത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സന്തോഷം ആദിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. മുത്തശ്ശൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'ആദി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കീഴടക്കി നന്മയുടെ പാതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത സന്തോഷം ലഭിക്കും.' അന്നുമുതൽ, ആഗ്രഹം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം എന്ന് ആദി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.