മണ്ണിന്റെ ജീവൻ

കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു കർഷകനായിരുന്നു മുത്തുവേൽ. തന്റെ പച്ചപ്പാർന്ന പാടങ്ങളും കാളകളെയും അദ്ദേഹം ജീവനതുല്യം സ്നേഹിച്ചു. മഴ പെയ്യുന്ന ഓരോ വർഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാടങ്ങൾ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ തിളങ്ങുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വർഷം മേഘങ്ങൾ ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതേയില്ല. കഠിനമായ ചൂടിൽ ഭൂമി വിണ്ടുകീറി. മുത്തുവേലിന്റെ പാടങ്ങൾ വറ്റിപ്പോയി. തന്റെ കലപ്പയും തളർന്ന കാളകളെയും നോക്കി അദ്ദേഹം സങ്കടപ്പെട്ടു. 'മഴയില്ലെങ്കിൽ, ഈ ഉണങ്ങിയ മണ്ണിൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ കൃഷി ചെയ്യാൻ കഴിയും?' അദ്ദേഹം നെടുവീർപ്പിട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ മീന പറഞ്ഞു, 'വിഷമിക്കരുത്, നമുക്ക് ഈ കുറഞ്ഞ വെള്ളം കരുതിവെക്കാം, മഴയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കാം.' മനുഷ്യൻ എത്ര കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താലും മഴ എന്ന പ്രകൃതിദത്തമായ അനുഗ്രഹം ഇല്ലാതെ കൃഷി സാധ്യമല്ലെന്ന് മുത്തുവേൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്ത വർഷം മഴ പെയ്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹം വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ കൃഷി തുടങ്ങി, ആ വർഷം വലിയ വിളവെടുപ്പും ഉണ്ടായി.